ζεστό κακάο

θεωρία και πρακτική των παιχνιδιών ρόλων

Ρολοπαιξία στον πραγματικό κόσμο

Posted by Αντώνιος Σ. στο 16/11/2010

Τα τελευταία χρόνια με ενδιαφέρουν όλο και περισσότερο οι μη φανταστικοί κόσμοι. Μου φαίνεται πιο ενδιαφέρον να διαβάσω για την άγρια δύση και να παίξω εκεί, για τον μεσαίωνα, για την αρχαία Ελλάδα, για τον Β’ ΠΠ, για το σήμερα χωρίς φανταστικά στοιχεία.

Αναρωτιέμαι αν είμαι μόνος μου. Αν δεν είμαι, αναρωτιέμαι τί είναι αυτό που σας παρακινεί να ρολοπαίξετε σε πραγματικές περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας χωρίς την εισαγωγή φανταστικών στοιχείων.

Για να απαντήσω πρώτος στην απάντησή μου, μετά από τόσα χρόνια ενασχόλησης με τα παιχνίδια και με φανταστικές ιστορίες για τις οποίες αφιέρωσα ίσως υπερβολικό χρόνο απλά κουράστηκα. Η πραγματική ιστορία μου φαίνεται πολύ πιο ενδιαφέρουσα και προφανώς χρησιμότερη. Από πλευράς κανόνων, βαρέθηκα τις παραχωρήσεις των συστημάτων για να ενσωματώσουν ομαλά τη μαγεία ή τη μελλοντική τεχνολογία. Βαρέθηκα τους από μηχανής θεούς. Μου φαντάζει διασκεδαστικότερο το να παίξω ανθρώπους των οποίων γνωρίζω τις δυνατότητες και το ιστορικό πλάισιο, ή τουλάχιστον, αντιλαμβάνομαι την ψυχολογία τους καλύτερα από αυτή ενός βαρίαυρου στην Σίγκιλ. Δεν ξέρετε τί είναι οι βαρίαυροι και τί είναι η Σίγκιλ; Να, αυτό ακριβώς εννοώ.

Advertisements

2 Σχόλια to “Ρολοπαιξία στον πραγματικό κόσμο”

  1. Μιά και είσαι η ζωντανή βιβλιοθήκη του ιστολογίου, μπορείς να μας υποδείξεις τίτλους που εκτυλίσσονται σε ρεαλιστικούς κόσμους;

    Το δικό μου μεράκι είναι να παίξω, ακριβώς, σε ρεαλιστικό κόσμο, αλλα και –άς το πούμε καταχρηστικά– «εκτός είδους»: όχι παιχνίδι δράσης, όχι τρόμου, όχι πολέμου –όχι απαραίτητα. Μάλιστα, άν μου υποδείξεις τέτοιο τίτλο, παίζει να τα παρατήσω όλα και ν’ ασχοληθώ οργανωτής ξανά μετά απο δέκα και βάλε χρόνια… (Χμ. Τώρα που το σκέφτομαι, αν έχεις κάτι υπόψη μή μου το πείς ακόμα. Κρίμα στο διδακτορικό…)

  2. Αντώνιος Σ. said

    Ρεαλιστικοί κόσμοι σε παιχνίδια ρόλων… Δύσκολα μου βάζεις.

    Το ΣάιντΓουίντερ: Ρήκοϊλντ. Ρεαλιστική άγρια δύση, βασισμένο στο σύστημα της τρίτης έκδοσης του Ντι Εντ Ντι. Είχα γράψει κριτικές για κάποια από τα (πάρα πολύ καλά) εγχειρίδιά τους, αλλά η ιστοσελίδα που αναρτήθηκαν (το γκεημινγκρηπόρτ.κομ) δεν υπάρχει πλέον.

    Στην άγρια δύση διαδραματίζεται και το Έησες Εντ Έιτς της Κένζερ. Χωρίς υπερφυσικά στοιχεία, ωστόσο με εναλλακτική ιστορία (κάποια γεγονότα στην αμερικανική ήπειρο εξελίχθηκαν διαφορετικά). Εικάζω ότι έτσι τους φάνηκε πιο ενδιαφέρον, εμένα μάλλον με απωθεί ως προς αυτό, παρότι οι κανόνες του είναι ταιριαστοί. Αν δεν βαριέσαι τις αλλαγές των κανόνων, οι περιπέτειες και οι προσωπικότητές του μπόρούν εύκολα να ενσωματωθούν στο Ρήκοϊλντ ή αλλού.

    Πάντα για την άγρια δύση κι αναλόγως του πόσο καλά είναι τα σουηδικά σου, μπορείς να ρίξεις μια ματιά στο Γουέστερν για το οποίο έχω ακούσει καλά λόγια αλλά αγνοώ αν είναι 100% πιστό στην πραγματική ιστορία. Εν μέρει και στα αγγλικά.

    Και φυσικά το Γκουρπς Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος για τον… Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Για το Γκουρπς υπάρχουν εγχειρίδια για πραγματικές περιόδους τις ανθρώπινης ιστορίας. Την αρχαία Αίγυπτο, την αρχαία Ελλάδα, την αρχαία Ρώμη, τον Μεσαίωνα κλπ.

    Τίτλος όπως τον ζητάς δε νομίζω να υπάρχει. Σκέψου: δεν θα χρειαζόταν εγχειρίδια για τοποθεσίες ή για την ιστορία του κόσμου. Τα τουριστικά βιβλία περιήγησης και οποιοδήποτε ιστορικό βιβλίο θα αρκούσε. Τα βιβλία με τρίτους χαρακτήρες κλπ θα ήταν αδιάφορα: οι πρωταγωνιστές της ανθρώπινης ιστορίας είναι γνωστοί και μπορούν να αποτυπωθούν στατιστικά. Τί θα έμενε;

    Οι κανόνες.

    Και για αυτό υπάρχουν γενικότροπα συστήματα τα οποία μπορείς να χρησιμοποιήσεις. Τα πρώτα που σκέφτομαι είναι το Γκουρπς της Στηβ Τζάκσον Γκέημς και το Μπι Αρ Πι της Χαόσιουμ. Και τα δύο γράφτηκαν για να μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε οποιαδήποτε περίοδο, πραγματική ή ψευδοιστορική. Και τα δύο έχουν επιπλέον εγχειρίδια για κάποιες περιόδους αλλά δεν είναι εξαντλητικά.

    Τις περιπέτειες προφανώς θα έπρεπε να τις γράψει ο οργανωτής. Δεν ξέρω πόσο εύκολο είναι ωστόσο να στήσεις σειρά χωρίς διόλου δράση, τρόμο, συνωμοσίες, πόλεμο ή κάτι έξω από το συνηθισμένο τελοσπάντων. Θεωρώντας δεδομένη τη βούληση των περισσοτέρων ρολοπαικτών να παίξουν κάτι διαφορετικό, πόσο θα ενδιέφερε η περιπέτεια ‘Ο πραγματογνώμονας και η δημιουργική λογιστική’ ή ‘Το δεκατο έκτο αποτυχημένο φλερτ της Μαρίας’; Καταλαβαίνω ότι δεν λες αυτό, απλά επισημαίνω ότι μια τέτοιου τύπου σειρά που εκτυλίσσεται αργά χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: