ζεστό κακάο

θεωρία και πρακτική των παιχνιδιών ρόλων

Archive for Νοέμβριος 2010

Αυτοτελή επεισόδια ή συνεχής ροή;

Posted by Αντώνιος Σ. στο 22/11/2010

Ένα ζήτημα που πολλοί οργανωτές θεωρούν δεδομένο και με το οποίο δεν ασχολούνται ιδιαίτερα είναι η γραμμική εξέλιξη της καμπάνιας χωρίς διακοπές. Αν τα παιχνίδια ρόλων ήταν τηλεοπτική σειρά το θέμα υπό συζήτηση θα ήταν η διαφορά μεταξύ της Τόλμης και Γοητείας και του Σταρ Τρεκ.

Στην Τόλμη και Γοητεία δεν υπάρχει δευτερόλεπτο που να χάνεται. Ο θεατής ξέρει τα πάντα. Προχωρούμε από τη μια μέρα στην άλλη, και αν κάποιες χάνονται υπάρχει περίληψη για την κατανόηση της συνέχειας.

Αντιθέτως, στο Σταρ Τρεκ, δεν είναι διόλου σαφές το πότε και πού λαμβάνουν χώρα τα επεισόδιά του. Τη μια εβδομάδα οι ήρωες βρίσκονται κοντά στην ουδέτερη ζώνη αποκρούοντας επιθέσεις από τους Ρωμυλιανούς. Την επόμενη σε έναν πλανήτη κοντά στη Γη για να σώσουν μια αποικία. Δεν υπάρχει κάποια δικαιολογία για το πώς βρέθηκαν εκεί, το πώς ταξίδεψαν και τί συνέβη στις ημέρες που μεσολάβησαν.

Έχω την αίσθηση ότι πολλοί οργανωτές, και κυρίως αυτοί που αρέσκονται σε μεστές καμπάνιες με πολλές λεπτομέρειες θεωρούν τον επεισοδιακό χαρακτήρα των περιπετειών ως ανεπαρκή, ως χειραγώγηση των παικτών, το λεγόμενο και ‘τρενάκι’, υπό την έννοια του ότι οι παίκτες δεν έχουν πλήρη και άναρχη ελευθερία κινήσεων, παρά την ελευθερία που τους παρέχεται σε συγκεκριμένο πλαίσιο. Και θεωρούν ότι αυτό αποφεύγεται αν από την εκκίνηση της καμπάνιας το χρονικό πλαίσιο οριοθετείται ακόμη και σε νεκρές περιόδους (πχ ‘πέρασαν έξι μήνες από την τελευταία σας περιπέτεια’, σε αντίθεση με το να πουν στην επόμενη συνεδρία ότι οι χαρακτήρες κατά τον ρου των περιπετειών τους βρίσκονται ‘κάπου αλλού’ χωρίς να εξηγηθεί το πώς και το γιατί).

Αναρωτιέμαι γιατί.

Μπορώ να φανταστώ πολλούς λόγους που οδηγούν σε μια τέτοια προσέγγιση, συμπεριλαμβανομένων και των απαιτήσεων του συστήματος (πχ το πώς αποδίδεται η εμπειρία, το ότι η πάροδος του χρόνου παραλλάσσει τις ιδιότητες των χαρακτήρων κλπ). Ωστόσο ακόμη και λαμβάνοντας αυτές υπόψη δεν καταλήγω στο ότι είναι απαραίτητη η χρονοτροπική οριοθέτηση της επόμενης περιπέτειας, μια και δεν βλέπω άμεσες ή έμμεσες επιπλοκές στο πώς αποδίδεται ο χαρακτήρας ή το πόσο πειστικός είναι ο κόσμος.

Ξέρω ότι οι περισσότεροι θα διαφωνήσετε. Γι’ αυτό και ανάρτησα το θέμα.

Advertisements

Posted in Γενικά, Για ομάδες | Με ετικέτα: | 2 Σχόλια »

Ο Τζέημς Μαλισέφσκι είναι εδώ

Posted by Αντώνιος Σ. στο 19/11/2010

Δεν κρατιέμαι από τη χαρά μου! Όσο πιο ψύχραιμα μπορώ λοιπόν.

Στο ζεστό κακάο θα έχουμε μαζί μας τον Τζέημς Μαλισέφσκι, έναν από τους πιο παραγωγικούς συγγραφείς και συντελεστές παιχνιδιών ρόλων εν ζωή.

Για τον Τζέημς δεν ξέρω τί να πρωτοπώ. Αυτός ο μη εξαντλητικός κατάλογος για τη συνεισφορά του στην ενασχόλησή μας τα λέει καλύτερα. Σε συνεργασία με το σύνολο σχεδόν των μεγάλων εταιριών του χώρου, ο Τζέημς μοιάζει να έχει καταπιαστεί με όλα τα μεγάλα εμπορικά παιχνίδια με τα οποία έχουμε ασχοληθεί.

Έχοντας την αποκλειστικότητα για την ελληνική γλώσσα, θα σας φέρουμε επιλεγμένα άρθρα (και όχι μόνο) από την Γκρογκνάρντια, το αγγλόφωνο ιστολόγιο του Τζέημς που μετράει ήδη περίπου 1800 άρθρα σε τρία χρόνια και συνεχίζει.

Μείνετε συντονισμένοι.

Posted in Ανακοινώσεις | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Παίζειν εν ου παικτοίς

Posted by Αντώνιος Σ. στο 18/11/2010

Συνήθως τα όρια της ομάδας δεν τίθενται στο προσκήνιο κατά τρόπο δραματικό. Παίρνοντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τη χαλαρότητα στις συνεδρίες κι αν αυτή είναι υπερβολική ή ανεπαρκής, αρκούν ορισμένες νύξεις για να επανέλθει η ομάδα στους ιδεατούς της ρυθμούς.

Ωστόσο, δεν είναι όλα αστεία. Υπάρχουν τομείς που μια ομάδα είναι συνετό να μην αγγίζει ελαφρά τη καρδία.

Παραδείγματα με μικρότερη ή μεγαλύτερη βαρύτητα:
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Γενικά, Για ομάδες | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Ρολοπαιξία στον πραγματικό κόσμο

Posted by Αντώνιος Σ. στο 16/11/2010

Τα τελευταία χρόνια με ενδιαφέρουν όλο και περισσότερο οι μη φανταστικοί κόσμοι. Μου φαίνεται πιο ενδιαφέρον να διαβάσω για την άγρια δύση και να παίξω εκεί, για τον μεσαίωνα, για την αρχαία Ελλάδα, για τον Β’ ΠΠ, για το σήμερα χωρίς φανταστικά στοιχεία.

Αναρωτιέμαι αν είμαι μόνος μου. Αν δεν είμαι, αναρωτιέμαι τί είναι αυτό που σας παρακινεί να ρολοπαίξετε σε πραγματικές περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας χωρίς την εισαγωγή φανταστικών στοιχείων.

Για να απαντήσω πρώτος στην απάντησή μου, μετά από τόσα χρόνια ενασχόλησης με τα παιχνίδια και με φανταστικές ιστορίες για τις οποίες αφιέρωσα ίσως υπερβολικό χρόνο απλά κουράστηκα. Η πραγματική ιστορία μου φαίνεται πολύ πιο ενδιαφέρουσα και προφανώς χρησιμότερη. Από πλευράς κανόνων, βαρέθηκα τις παραχωρήσεις των συστημάτων για να ενσωματώσουν ομαλά τη μαγεία ή τη μελλοντική τεχνολογία. Βαρέθηκα τους από μηχανής θεούς. Μου φαντάζει διασκεδαστικότερο το να παίξω ανθρώπους των οποίων γνωρίζω τις δυνατότητες και το ιστορικό πλάισιο, ή τουλάχιστον, αντιλαμβάνομαι την ψυχολογία τους καλύτερα από αυτή ενός βαρίαυρου στην Σίγκιλ. Δεν ξέρετε τί είναι οι βαρίαυροι και τί είναι η Σίγκιλ; Να, αυτό ακριβώς εννοώ.

Posted in Γενικά, Για ομάδες | Με ετικέτα: , , , , , | 2 Σχόλια »

[ΤΜΠΡ] Μια μικρή θεωρία μυθοπλασίας (μέρος α’)

Posted by Βασίλης Κ. στο 12/11/2010

(Συνέχεια απο εδώ.)

Σ’ αυτήν και την επόμενη συνέχεια θα αναπτύξουμε μία στοιχειώδη γενική θεωρία μυθοπλασίας, δηλαδή μία διαισθητικά δικαιολογημένη και λογικά δομημένη άποψη γύρω από τη φύση της μυθοπλαστικής πράξης ενγένει· δεν θα επικεντρωθούμε στη ρολοπαιξία, ούτε σε άλλη συγκεκριμένη τέχνη μυθοπλασίας, παρά μόνο για χάρη παραδείγματος. Είναι επίσης καλό να τονιστεί από την αρχή ότι εστιάζουμε εδώ στην πράξη την ίδια κατά την εξέλιξή της, και όχι τόσο στο αποτέλεσμά της –αυτό δηλαδή που μπορούμε να καλούμε «μυθόπλασμα» και μέρος του οποίου αποτελεί ο ίδιος ο «μύθος».

Η μικρή αυτή θεωρία θα βασιστεί σε έξι αρχές, τις οποίες θα δούμε μία-μία στην πορεία. Αυτές αντικατοπτρίζουν βέβαια την προσωπική μου αντίληψη και εμπειρία για το πώς κανείς μυθοπλάθει, και μάλλον είναι μόνο ένας από τους πολλούς τρόπους που θα μπορούσα να περιγράψω αυτή μου την αντίληψη και εμπειρία. Αλλά πιστεύω ότι ήδη αρκούν για να επιτευχθεί ο βασικός στόχος: η κατανόηση της ρολοπαιξίας ως μυθοπλαστικής τέχνης, μέσα από τη μελέτη των θεμελιακών της γνωρισμάτων που μοιράζεται με άλλες παρόμοιες τέχνες. Η κριτική σας θα το δείξει.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Θεωρία | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 8 Σχόλια »

Χακμάστερ Μπέηζικ/Αντβάνσντ: επιτέλους μάχες με τακτική;

Posted by Αντώνιος Σ. στο 04/11/2010


Ξαναδοκιμάζω λοιπόν, τώρα που δεν χρειάζονται διευκρινίσεις.

Πριν από λίγες μέρες ανακοινώθηκε το βιβλίο των τεράτων του Χακμάστερ. Το Χακμάστερ, ένα παιχνίδι ρόλων φαντασίας περιορισμένης μαγείας όπου οι χαρακτήρες πρώτου επιπέδου είναι πραγματικά αδύναμοι, έχει κυκλοφορήσει σε βασική έκδοση με απλούς κανόνες και καλύπτει τους χαρακτήρες ως το πέμπτο επίπεδο. Αναμένεται η έκδοση Αντβάνσντ που θα καλύπτει την πλήρη εξέλιξη των χαρακτήρων ως το (σύνηθες) εικοστό επίπεδο.

Την αναμένω με μεγάλο ενδιαφέρον.

Δεν είναι απλώς βελτίωση της αποκαλούμενης ‘τέταρτης’ έκδοσής του (στην πραγματικότητα πρώτης, επρόκειτο για παρωδία βασισμένη στο Νάιτς οφ δε Ντίννερ Τέιμπλ), παρά η κατά πολύ βελτιωμένη εκδοχή της δεύτερης έκδοσης του Αντβάνσντ Ντι Εν Ντι. Συνεχίζοντας την παράδοση του Χακμάστερ, οι χαρακτήρες μπορούν να βελτιώσουν και τα βασικά τους χαρακτηριστικά και όχι μόνον τις δεξιότητές τους. Τα ξόρκια απεγκλωβίζονται από το σύστημα α λα Τζακ Βανς που καθιέρωσε το Ντι Εν Ντι (το οποίο ωστόσο πήρε ήδη τις αποστάσεις του από την τρίτη του έκδοση), και γίνονται μείγμα πόντων και ‘βάνσειας’ μαγείας. Κάποιες ασυναρτησίες παραμένουν (20εδρο για τις επιθέσεις, 100εδρο για τις δεξιότητες), ωστόσο θέλω πολύ να δω τους κανόνες για δύο πολύ ενδιαφέροντα ζητήματα: α) την προτεραιότητα στη μάχη και β) την αντιπαράθεση ζαριών.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Για ομάδες, Κανόνες | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Ένα (σχετικά) σύντομο προσωπικό ιστορικό

Posted by Αντώνιος Σ. στο 02/11/2010

Γράφοντας μια καταχώρηση για το παιχνίδι που αυτόν τον καιρό περιμένω με ενδιαφέρον, συνειδητοποίησα ότι έβαζα διαρκώς παραπομπές κι επεξηγήσεις. Δεν ξέρετε ούτε με τί έχω ασχοληθεί, ούτε τα περιεχόμενα της βιβλιοθήκης μου. Ξεκίνησα πριν από 17 χρόνια ως οργανωτής κι ένας από τους πρώτους παίκτες μου ήταν ο Βασίλης Κ. Οι πρώτες μας συνεδρίες ήταν με το παλιό Ντι Εν Ντι (όχι τη δεύτερη έκδοση του Αντβάνσντ (ή Έι) Ντι Εν Ντι) και ήμασταν όλοι αρχάριοι. Τί έγινε όμως μετά;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Γενικά | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment »