ζεστό κακάο

θεωρία και πρακτική των παιχνιδιών ρόλων

Πώς προσελκύουμε κόσμο στα παιχνίδια ρόλων;

Posted by Αντώνιος Σ. στο 27/04/2010

Τα παιχνίδια ρόλων δυστυχώς δεν εξηγούνται εύκολα με μία γραμμή. Το ‘παίζω’ διαφέρει τόσο πολύ από το ‘υποδύομαι’ που η πιο απλή εξήγηση (όπως ‘παίζουμε κάτι σαν καουμπόυδες και ινδιάνους… αλλά με κανόνες!’) φαντάζει παρανοϊκή στο μυαλό του αμύητου. Όταν δε αποκαλύπτεται η ειδοποιός διαφορά τους από τα άλλα επιτραπέζια, ότι δηλαδή συνήθως δεν υπάρχει νικητής με την παραδοσιακή σημασία, οι μη γνώστες μάλλον βρίσκονται σε πλήρη σύγχυση.

Η ερώτηση λοιπόν απλή. Πώς εξηγείτε την ενασχόλησή μας σε μη γνώστες α) σε μία γραμμή και β) με πολλά λόγια; Χρησιμοποιείτε παραδείγματα από άλλα χόμπυ; Μιλάτε για ηλεκτρονική ρολοπαιξία και αντικαθιστάτε την ηλεκτρονική με την επιτραπέζια; Παραβάλλετε με λογοτεχνικά είδη όπως η φαντασία ή η επιστημονική φαντασία; Μιλάτε για θεατρικό αυτοσχεδιασμό; Πιάνετε σκληροπυρηνικά το τεχνικό σκέλος με αμετάφραστη ή μεταφρασμένη ορολογία; Εξιστορείτε δικές σας παρελθούσες αξιομνημόνευτες εκστρατείες; Κάτι ενδιάμεσο; Κάτι άλλο;

Όταν κάποιοι εκδηλώνουν ενδιαφέρον, πώς τους εισάγετε στη ρολοπαιξία; Τους ζητάτε να έρθουν να παρακολουθήσουν συνεδρία που έχετε με την συνήθη σας ομάδα; Τους δείχνετε μέρος του υλισμικού και εξηγείτε πώς διαδραματίζεται ένα παιχνίδι; Οργανώνετε μια αυτοτελή περιπέτεια αποκλειστικά για αυτούς; Πώς προσπαθήσετε να τους δελεάσετε; Με το σύστημα; Τον κόσμο; Την έξαψη της φαντασίας; Τί είναι αυτό που πιστεύετε ότι θα πείσει κάποιον μη γνώστη να ενδιαφερθεί για την ρολοπαιξία και πρέπει να αναφέρεται πριν από οτιδήποτε άλλο;

Όταν επιτέλους οργανώσετε κάτι επιτέλους για τους ανίδεους ενδιαφερόμενους, σε τί σύστημα θα είναι αυτό; Σε κάτι με απέριττους κανόνες ή στο συνηθισμένο σας, ακόμη κι αν αυτό απαιτεί πτυχίο μαθηματικών; Σε τί κόσμο; Στον καθημερινό, σε κάποιον εμπορικό, σε κάποιον λογοτεχνικό, ή στον δικό σας, για τον οποίο έχετε ήδη τρεις τόμους σημειώσεις; Θα εστιάσετε περισσότερο στους κανόνες ή στη διαδραστικότητα των χαρακτήρων και την πλοκή της ιστορίας; Θα χαριστείτε σε σφάλματα; Θα βοηθήσετε για την επίτευξη των στόχων της ιστορίας ή θα είστε άτεγκτοι όπως σε ένα συνηθισμένο σας παιχνίδι;

Είμαι περίεργος όχι μόνον να ακούσω τις απόψεις σας, αλλά και να μοιραστείτε τα αποτελέσματα που επιφέρουν.

Advertisements

8 Σχόλια to “Πώς προσελκύουμε κόσμο στα παιχνίδια ρόλων;”

  1. Αντώνης Χ. said

    Θα έλεγε κανείς πως αυτό είναι και ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα, διότι επιτέλους υπάρχει τουλάχιστον ένας σε μια ομάδα ο οποίος ενδιαφέρεται πραγματικά για το παιχνίδι. Και αυτός ο ένας λοιπόν ενώ ξέρει για ποιο λόγο θέλει να παίξει, έρχεται το επόμενο βήμα του να βρει τους παίκτες.
    Από την δικιά μου εμπειρία, οι παίκτες που έχω προσελκύσει εγώ είναι τριών ειδών. Θα τους αναφέρω με τη σειρά μεγαλύτερου ποσοστού.

    – Είναι παίκτες οι οποίοι τους αρέσει η εξιστόρηση και η φαντασία. Τους εντυπωσιάζουν οι περιγραφές ή ο κόσμος και η ατμόσφαιρά του γενικότερα και χωρίς να έχουν κατανοήσει την μηχανή του παιχνιδιού, επιθυμούν να παίξουν. Οι περισσότεροι δηλαδή δεν έχουν καταλάβει την έννοια του τυχαίου και της αλλαγής της ροής, παρόλα αυτά τους φαίνεται ενδιαφέρον να συμμετάσχουν σε κάτι τόσο διαφορετικό από τα συνηθισμένα, για παράδειγμα από την απλή εξιστόρηση ή συζήτηση ιστοριών η μύθων του κόσμου της φαντασίας του τρόμου. Συνήθως αυτοί οι παίκτες στο τέλος χάνουν το ενδιαφέρον τους εκτός από ελάχιστες περιπτώσεις.

    – Παίκτες οι οποίοι ενδιαφέρονται να παίξουν λόγω του μπαρμπουτιού της φάσης, δηλαδή συνεπαίρνονται από τα ζάρια και τις επιτυχίες. Είναι αυτοί οι παίκτες οι οποίοι θα πέσουν με τα μούτρα στην γκαρνταρόμπα των κανόνων και θα προμηθευτούν ότι περνάει από το χέρι τους. Μάλιστα παρ όλη την κανονοθηρία, τους ξεφεύγουν όπως έχει αποδειχθεί, σημαντικοί κανόνες. Ένας τέτοιος παίκτης θα επιλέγει κατά κόρον, την λεγόμενη μάχη, όπου μπορεί, αυτό δηλαδή που συμβαίνει στα ηλεκτρονικά παιχνίδια, να χτυπήσει και να «καθαρίσει» τους αντιπάλους.

    – Παίκτες που παίζουν λόγω της παρέας, λόγω των παικτών των ίδιων που συμμετέχουν. Είναι ευνόητο ότι αυτοί δεν μπορούν να πάνε πολύ μακριά στο παιχνίδι μιας και το ενδιαφέρον είναι περισσότερο η κατάσταση ή η συνεύρεση, παρά η πλοκή του παιχνιδιού.

    Γενικότερα, το συμπέρασμα είναι για μένα ότι είναι σχεδόν αδιανόητο να βρω παίκτες που θα ήθελα για την όποια καμπάνια. Το ενενήντα-εννιά της εκατό ανήκουν σε αυτές τις τρεις κατηγορίες που ανέφερα. Από την άλλη όμως αν παρθεί ως δεδομένο αυτό, τότε ο όποιος αφηγηματογράφος, έναν ορισμό που έχω δώσει εγώ για τον επικυρίαρχο, θα μπορούσε να στίσει ανάλογα με το «ποιόν» των παικτών του την ανάλογη καμπάνια. Και επειδή καμπάνια δεν γίνεται χωρίς παίκτες, είναι καλό να παρθεί η απόφαση ότι οι παίκτες είναι από την φύση τους χαμηλών προσδοκιών για έναν πραγματικά ενδιαφερόμενο.

  2. Δέν κατάλαβα όμως, γιατί «είναι σχεδόν αδιανόητο να βρείς παίκτες που θα ήθελες»; Ψάχνεις για κάτι που δέν εμπίπτει στις τρείς κατηγορίες που αναφέρεις;

    Πάντως, με το «είναι καλό να παρθεί η απόφαση ότι οι παίκτες είναι από την φύση τους χαμηλών προσδοκιών για έναν πραγματικά ενδιαφερόμενο» δέν μπορώ να συμφωνήσω. Η δραστηριότητα στην ελλάδα φαίνεται όντως φορές-φορές απογοητευτική, αλλα άν ήταν να είμαστε τόσο κατηγορηματικά απαισιόδοξοι, τότε καλύτερα να το είχαμε παρατήσει κι’ απο ανάμνηση το άθλημα.

    Παρεμπιπτόντως –για να το πώ κι’ αλλιώς–, το άνοιγμα αυτού του ιστολογίου είναι κατα πολύ μιά κίνηση ενάντια στην απογοήτευση που πιάνει αυτούς τους όσους «πραγματικά ενδιαφερόμενους» όπως λές. Άν αυτοί συνειδητοποιηθούν ως τέτοιοι (ως τί ακριβώς δηλαδή; νά ενα ‘π’ τα κεντρικά, μου φαίνεται, ζητούμενα αυτού του εγχειρήματος), τότε πού ξές;, μπορεί και να συσπειρωθούν, και να οργανωθούν, και τότε το πράμα θα πάει πιθανότατα αλλού. Κάπου πιό όμορφα.

    Τώρα, ο Αντώνιος προφανώς εντελώς διαφορετικά το εννοούσε το θέμα («πώς εξηγείς με γοητευτικό τρόπο τα παιχνίδια ρόλων σε άσχετους ωστε να τους προσελκύσεις στη δραστηριότητα»), αλλα κατα τον τρόπο που καταλαβαίνω πως το εξέλαβες εσύ (κάτι σε «πώς διαλέγεις συμπαίκτες»), βρίσκω εξαιρετικά ενδιαφέρον οτι απαντάς με κατηγοριοποίηση, με τη λογική, απ’ ότι καταλαβαίνω, οτι «νά τι είδους παίκτες υπάρχουν στο κουρμπέτι· εσύ πώς θές να παίξεις; ε επίλεξέ τους δίνοντάς τους αυτό που θέλεις και θέλουν». Και το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον, γιατι έτσι ακριβώς δικαιολογεί το οτι καταπιάστηκε με τη θεωρία ο Ρόν Έντουαρντς –η κατηγοριοποίηση του οποίου είναι και η μάλλον ευρύτερα διαδομένη. Μάλιστα, ο ίδιος το πάει πιό πίσω λίγο, και ομολογεί οτι όλα γι’ αυτόν ξεκίνησαν απ’ τ’ οτι ένιωθε μεγάλη απογοήτευση, μεγάλο χάλασμα, ακριβώς γιατι δέν μπορούσε να παίξει όπως ήθελε (αργότερα γίνεται φανερό στο κείμενό του οτι εννοεί: «δέν μπορούσε να βρεί μ’ επιτυχία κατάλληλους παίκτες για να παίξει όπως ήθελε»).

    Άν όμως το ζήτημα είναι οτι υπάρχει ένα πρόβλημα προς λύση, συγκεκριμένα το να επιλέγονται οι κατάλληλοι συμπαίκτες, τότε η λύση της κατηγοριοποίησης για ‘μένα είναι ακατάλληλη. Το γιατί το αφήνω για την ώρα· αφενός θα καταπιαστώ μ’ αυτό σε προσεχή σειρά καταχωρίσεων που ετοιμάζω, αφετέρου το θέμα είναι άσχετο με το ζήτημα που θίγει επάνω ο Αντώνιος, και ήδη παρεκκλίναμε πολύ.

  3. Γιά ν’ απαντήσω όμως και στο πνεύμα της αρχικής ανάρτησης. Πράγματι, κυρίως αντλώ απο τον παραλληλισμό με το αυτοσχεδιαστικό θέατρο για να εξηγήσω το παιχνίδι. Θα έχω ως υπόδειγμα συνήθως ένα παραδοσιακό παιχνίδι ρόλων, αλα Τί Ες Άρ και Γκρέιχοκ ας πούμε, και θα μιλήσω για υπόδυση ρόλων ελλείψει προσχεδιασμένου σεναρίου.

    Αν δώ οτι ο άλλος ψήνεται, και έχω κι εγώ όρεξη, στήνω κάτι αυτοσχέδιο επιτόπου –με κανόνες αναπόφευκτα ασαφείς φυσικά, οπου συνήθως θα χρησιμοποιήσω και κάνα κέρμα, και σε κόσμο ενπρώτοις ρεαλιστικό, οπου συνήθως θα παίζει τον εαυτό του. Απο ‘κεί και πέρα, ανάλογα με τον ποιόν θα έχω μπροστά μου, εκεί θα προσπαθήσω να δώσω και τη δέουσα βάση. Γουστάρει τέρατα; δώσ’ του τέρατα· γουστάρει μπαρμπούτι; βάλε άλλα πέντε κέρματα να παίζουν, και δώσ’ του χαβαδάκι· γουστάρει τη φάση εξερεύνηση; τον τριγυρίζω μές στον κόσμο. Και ούτω καθεξής. Πάντως, να τον έβαζα σε προϋπάρχουσα ομάδα, δύσκολο. Ίσως μόνο για να παρακολουθήσει (αν είχα κι’ εγώ εμπιστοσύνη στ’ οτι παίζει η ομάδα καλά).

    Ενδιαφέρουσα η κουβέντα που είχα τις προάλλες με μία κοπέλα, αρκετά χωμένη στα ηλεκτρονικά παιχνίδια ρόλων, που, όπως μου είπε, γεννήθηκε μάλλον αργά για να μάθει τα επιτραπέζια απο πρώτο χέρι. Φαίνεται οτι η μνεία στην ηλεκτρονική ρολοπαιξία, όπως αναφέρει επάνω ο Αντώνιος, είναι πλέον στις μέρες μας εκ των ών ουκ άνευ.

  4. Αντώνιος Σ. said

    Καλώς όρισες Αντώνη στο ζεστό κακάο. Θα μιλήσουμε στο μέλλον ίσως και για κατηγοριοποιήσεις, στο συγκεκριμένο όμως θέμα ήθελα να μοιραστούμε αυτό ακριβώς που γράφει ο τίτλος: το πώς προσελκύουμε κόσμο στη ρολοπαιξία. Ξαναδιαβάζοντας την ανάρτησή μου βλέπω πόσο εύκολο είναι να αγνοήσει κανείς το αυτονόητο: ότι κάποιοι από εμάς, όσο κι αν τους αρέσει η ενασχόλησή μας, δεν θα προσπαθούσαν να προσελκύσουν κανέναν.

    Όσο για το τί κάνω εγώ, για να συνεχίσω την κουβέντα, ξεκινώ σχεδόν πάντα από το ίδιο ερώτημα: ‘δεν υπάρχουν στιγμές που βλέπεις μια ταινία και τραβάς τα μαλλιά σου με αυτά που κάνει ο πρωταγωνιστής; Αν ήσουν εσύ δεν θα τα κατάφερνες καλύτερα; Λοιπόν, σε ένα παιχνίδι ρόλων είσαι ο πρωταγωνιστής’.

  5. Αντώνης Χ. said

    Καλώς σας βρήκα παιδιά, και αναφέρομαι σε όλη την παρέα. Η προσέγγιση των παιχτών πρακτικά, μπορεί να γίνει με πολλούς τρόπους και πλέον ο ευκολότερος είναι μέσω του διαδικτύου. Επανέρχομαι στην εξήγηση λόγω της άποψης του Βασίλη, ότι η κατηγοριοποίηση των παικτών που έχω συναντήσει εγώ σύμφωνα με την εμπειρία μου, δεν απαντάει ουσιαστικά στο ερώτημα «πως προσελκύεις παίκτες». Για κάποιον λοιπόν που θα ενδιαφερόταν να προσελκύσει παίκτες στην καμπάνια του, θα μπορούσε να αναρτήσει ανάλογο κειμενάκι στο ιντερνέτ, είτε στην ιστοσελίδα του, είτε σε κάποια ιστοσελίδα κοινωνικής χρησιμότητας όπως τις τόσες που υπάρχουν και εύκολα δίνουν την δυνατότητα για προβολή κειμένου, εικόνων ή και βίντεο. Σε σχετικά φόρουμ επίσης, με τη μορφή ενός καινούργιου θέματος του στιλ «Αναζητώ παίκτες για την καμπάνια τάδε», δίνοντας τις κατάλληλες πληροφορίες για τους ενδιαφερόμενους. Άλλος τρόπος, πιο τραβηγμένος ίσως, είναι η διαβίβαση φλάιερ στο δρόμο. Μικρά τυπωμένα κομμάτια χαρτιού, στο μέγεθος μισής η και μικρότερης κόλλας Α4, με την κατάλληλη γραφιστική δουλειά για να τραβάει το μάτι εύκολα, με τις κατάλληλες πληροφορίες για την καμπάνια και τους όρους συμμετοχής. Μπορούν να προτιμηθούν περιοχές κοντά στο σπίτι του αφηγηματογράφου, του δημιουργού της καμπάνιας. Στην Θεσσαλονίκη συγκεκριμένα υπάρχουν κάποια μαγαζιά στο κέντρο, κοντά στην καμάρα, στα οποία χρόνια τώρα, κόσμος πηγαίνει και παίζει κυρίως παιχνίδια ρόλων με κάρτες. Είναι και αυτοί δυναμικοί «πελάτες» για μια καμπάνια πεν εντ πέιπερ και ο ενδιαφερόμενος θα μπορούσε να τους προσεγγίσει και να συζητήσει εάν κάποιος ενδιαφέρεται για συμμετοχή. Αυτοί είναι οι τρόποι για να προσελκύσεις παίκτες που δεν γνωρίζεις καθόλου. Για δυναμικούς παίκτες που γνωρίζει κάποιος, υπάρχουν οι πατροπαράδοτες μέθοδοι της συζήτησης με αυτούς η μέσω φίλων τους για την επικείμενη καμπάνια. Ακόμα και με τη μορφή δεξίωσης, μπορεί να καλέσει κάποιος κόσμο γνωστό και άγνωστο στο σπίτι του, παρουσιάζοντας ενδεχομένως οπτικοακουστικό υλικό για τα εν λόγω παιχνίδια. Είναι σίγουρο ότι θα υπάρξει ένα μικρό ποσοστό στην χειρότερη περίπτωση των παραβρισκόμενων, που θα ρίξει μια δεύτερη ματιά σε όλα όσα παρουσιάστηκαν στο σέσιον.
    Τώρα, ο Αντώνιος Σ. προχωράει στην ερώτηση που έκανε σε επίπεδο ότι οι παίκτες έχουνε δεχτεί να συμμετέχουν και ποια θα ήταν η τακτική από εκεί και κάτω. Σε αυτήν την περίπτωση θα πρέπει να γίνει μια κριτική του δημιουργού του παιχνιδιού για το τι είναι οι παίκτες και τι θα μπορούσαν να επιζητούν έστω και υποσυνείδητα από ένα τέτοιο παιχνίδι. Για μένα θα ήτανε πιο εύκολο να κατηγοριοποιήσω, ίσως πιο εκτεταμένα και με μεγαλύτερη λεπτομέρεια από τις τρεις κατηγορίες που προαναφέρω σε προηγούμενη μου ανάρτηση στο ίδιο θέμα, αλλά ωστόσο και αυτή η κατηγοριοποίηση των τριών ομάδων, πιστεύω να δίνει ένα καλό αρχικό βήμα για ψυχογραφία των δυναμικών παικτών και δημιουργία της καμπάνιας που θα ταίριαζε. Εφόσον οι παρευρισκόμενοι είναι κανονοθηρικοί, τότε θα υπάρχει έμφαση στον κανόνα, εφόσον είναι λάτρεις της ιστορίας, το σενάριο θα εκβαθυνθεί περισσότερο το ίδιο και οι περιγραφές και πάει λέγοντας. Να προσθέσω όμως ότι αυτά θα γίνουν στο επίπεδο του ξεκινήματος, του αρχικού βήματος δηλαδή για να ξεκινήσει το παιχνίδι. Είναι αρκετά δυνατή η «στατική τριβή» για αυτό και χρειάζεται διαφορετική αντιμετώπιση όταν ο παίκτης ξεκινήσει και έχει αποκτήσει πλέον την απαραίτητη ορμή.

  6. Αντώνιος Σ. said

    Μου αρέσει, Αντώνη X., που το πήγες ένα βήμα παραπίσω και κοιτάς πώς να προσελκύσεις παίκτες από το πουθενά με επιθετικό τρόπο. Αν κάποιος δεν έχει επιχειρηματικές βλέψεις ωστόσο δεν μπορώ να φανταστώ πώς και γιατί θα καταφύγει σε κοστοβόρες τακτικές όπως το να μοιράσει φυλλάδια, και μάλιστα σε ένα τυχαίο κοινό χωρίς καμία εγγύηση συμμετοχής, σε αντιπαραβολή με μια ανάρτηση σε μια σελίδα παιχνιδιών ρόλων όπου οι παίκτες είναι εκεί ακριβώς για αυτόν τον λόγο: για να συζητήσουν και για να παίξουν.

    Από την άλλη, δεν ξέρω ποια είναι ‘παιχνίδια ρόλων με κάρτες’, τα οποία αναγράφεις, ούτε πόσο εύκολο είναι κανείς να βρει τον δημιουργό μιας καμπάνιας ή του παιχνιδιού. Πρέπει να ξέρεις που να τον βρεις, να μιλάς καλά αγγλικά, γιατί η παραγωγή είναι κατά βάση αμερικανική, και φυσικά να έχει τον χρόνο να σου απαντήσει. Μήπως εννοείς τον οργανωτή; Το να χρησιμοποιούμε ενιαία ορολογία δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ανάγκη. Πρέπει να ξεφύγουμε από αυτήν την τριτοκοσμική επικοινωνία με τα ακατάληπτα πενεντπέηπερ, τα σέσσιον κλπ που καί την επικοινωνία μας δυσχεραίνουν καί μας κάνουν αντιπαθείς στους μη γνώστες. Ας περάσουμε όλοι από το γλωσσάριο. Θα έχουμε πολλά θέματα που αφορούν την ορολογία, και ειδικά όσο δυσκολεύει η θεματολογία.

  7. Αντώνης Χ. said

    Είναι όντως λογικό να ερευνηθεί η εύρεση νέων παικτών σε πρωτογενές επίπεδο, παρόλο που όπως σημειώνει και ο Αντώνιος, το κοινό είναι αμφίβολης συμμετοχής. Παρόλα αυτά κατά την άποψη μου υπάρχουν δυναμικοί παίκτες οι οποίοι δεν γνωρίζουν καν τι είναι τα παιχνίδια ρόλων και ποτέ τους δεν θα αναζητήσουν σελίδα σχετική με τα παιχνίδια αυτά. Βέβαια, στην προηγούμενη τοποθέτηση μου, αναφέρω ότι η ανάρτηση σε μια σχετική με τα παιχνίδια ρόλων, σελίδα είναι ένας από τους τρόπους προσέλκυσης.

    Τα παιχνίδια ρόλων με κάρτες που αναφέρομαι είναι το λεγόμενο «μάτζικ δε γκάδερινγκ». Και κάτι σχετικό με αυτό είναι το παιχνίδι «έλεμεντς» που μπορείς να το βρεις εύκολα στο ίντερνετ με την ονομασία «έλεμεντςδεγκέιμ».
    Πίστεψε με δεν χρειάζεται να μιλάς καλά αγγλικά για να ανοίξεις, αν θέλεις, μια κουβέντα με κόσμο ο οποίος παίζει αυτό το παιχνίδι. Και για να βρεις ακόμα τον οργανωτή δεν είναι και τόσο δύσκολο, εφόσον έχεις βρει τους παίκτες.

    Όσο αφορά τώρα την ορολογία που επισημάνεις ότι θα πρέπει να χρησιμοποιείται με βάση κάποια τακτική και μια από αυτές είναι το γλωσσάρι, δεν έχω παρά να συμφωνήσω. Μου αρέσει ο τρόπος που παρουσιάζει τις προϋποθέσεις για την χρησιμοποίηση ορισμού και πραγματικά υπερκαλύπτει τις προδιαγραφές που θα έπρεπε προκειμένου να υπάρχει ένα σαφές επίπεδο γραφής στο ιστολόγιο. Σε αυτό είμαι μέσα. Απλώς θα ήθελα να σου εξηγήσω ότι δεν μπορεί να δεχθεί κάποιος τόσο εύκολα να του λες ότι εκφράζεται με «τριτοκοσμικό» τρόπο, όσο εύλογο και να μοιάζει για αυτόν που το λέει. Εμένα το μυαλό μου συνειρμικά πηγαίνει περισσότερο στην πείνα και στην παραμέληση των κόσμων αυτών παρά στο πόσο υποανάπτυκτοι ή αμόρφωτοι είναι οι λαοί που τους κατοικούν. Και εν τέλει, θα μπορούσα να δεχτώ την άποψη κάποιου πάνω σε ένα ζήτημα που με ενδιαφέρει χωρίς απαραίτητα να τον κατακρίνω για τον τρόπο που εκφράζεται, άλλωστε δεν εκφραζόμαστε όλοι το ίδιο.
    Ο όρος «πεν εντ πέιπερ» χρησιμοποιείται από τον Στιβ Ντάρλικτον στο σχετικό άρθρο του για την ιστορία του ρολ πλέινγκ. Επίσης υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστοσελίδα που ονομάζεται έτσι ακριβώς με μία αρκετά μεγάλη βάση δεδομένων που αφορά παιχνίδια ρόλων που κυκλοφορούν στο εμπόριο. Εάν αυτός ο ορισμός δεν σου αρέσει Αντώνιε, εγώ θα συμφωνήσω μαζί σου. Σαν όρο τον χρησιμοποιώ λόγω ευκολίας, αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει. Και το γλωσσάρι είναι ένας στιβαρός οδηγός για την δημιουργία ή χρησιμοποίηση ορισμών. Είναι ωραίο πράγμα να γράφεις γλαφυρά και εμπεριστατωμένα και ειδικά για κάτι που σε ενδιαφέρει πραγματικά.

  8. Αντώνιος Σ. said

    Δεν ήξερα ότι το Μάτζικ, ένα καταρχήν καρτοπαίχνιδο χωρίς αξιώσεις ρολοπαιξίας, έχει ενσωματώσει στοιχεία της στις νέες εκδόσεις του. Αν έχεις ασχοληθεί, το σχόλιό σου θα είναι χρήσιμο στο ‘Ρολοπαιξία σε παιχνίδια που δεν είναι ρόλων‘.

    Για την ορολογία, πράγματι, έχουμε δρόμο ακόμη. Μιλάς, φαντάζομαι, για ‘επιτραπέζια’ ρολοπαιξία ή σειρά/εκστρατεία/καμπάνια. ‘Session’ είναι η συνάντηση ή συνεδρία (ο όρος και στο γλωσσάριο). Θα έχουμε εκτεταμένα άρθρα (και με τη συνδρομή σας) για όλα αυτά.

    Ας συνεχίσουμε αυτές τις συζητήσεις εκεί που τις αρμόζει. Χρειαζόμαστε φρέσκες ιδέες για να προσεγγίσουμε νέους ρολοπαίκτες!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: